Tereyağı kanat takıp melek olursa adına sade yağ deniyor.
Sade yağ (ghee) %99 oranında süt yağı.
Bu püripak, arındırılmış yağın yanma derecesinin 240 olduğu söyleniyor. Raf ömrü de oldukça uzun. Ama ben kefil olamam, zira yıllandırmadan tüketip, yenisini yapıyorum.
Hazırlanışı:
Tuzsuz tereyağı çok kısık ateşte eritilir. En mühim nokta: yağın asla yanmaması gerekiyor. Kimi kaynaklarda yağın kaynatılmasından bahsediliyor, fakat o iş benim kafama yatmadığından, uzun sürse de, ben yağı varla yok arası ateşte eritiyorum. Arada fazla fokurdama olursa kenara alıp tekrar ocağa koyuyorum.
Yüzeye çıkan köpükleri topluyorum. Ben topluyorum yenisi çıkıyor, ben topluyorum yenisi çıkıyor-bu kısım yıldırıcı ama tünelin ucunda ışık var-derken yağ şeffaf bir hal alıyor-dipte kalan tortulardan zinhar uzak durulacak. Bir süzgeç yardımıyla süzüldükten sonra, oda sıcaklığında bile saklanabiliyor(muş)-ha o kadar uğraşmışım, ocak başında saçlarıma ak düşmüş, kazara emeğimi ziyan ettirir miyim? Tabi ki soğuduktan (kendiliğinden donduktan) sonra buzdolabında muhafaza ediyorum ben sade yağımı
Not: 500 gr tereyağı sade yağa dönüşünce 350 gr gibi oluyor.
Yorum Yapın